يك عضو شوراي مركزي جبهه مشاركت ايران اسلامي گفتمان اصلاحطلبي را با تفكر خط امامي عجين دانست.
داود سليماني در گفتوگو با ايسنا افزود: با توجه به دو عنصر " زمان و مكان" كه حضرت امام(ره) هواره بر آن تاكيد داشتند اصلاحطلبان نيز در گفتمان خود اولويتها را مطابق با اين دو عنصر تغيير ميدهند كه البته تغيير اولويت يكي به معناي حذف ديگري نيست، بلكه آنها دوشادوش هم و در كنار هم معنا پيدا ميكنند.
وي در تشريح مولفههاي گفتمان اصلاحطلبي اظهار كرد: عملكرد مسالمتآميز حركت در چارچوب قانون، دارا بودن نگاه انتقادي و نيز اصلاحي بودن به همراه منطق و استدلال از مهمترين ويژگيهاي گفتمان اصلاحطلبي است. در واقع طبق اين گفتمان اصلاحطلبان در چارچوب قانون حركت ميكنند وا عتقادشان بر اين است كه اعمال فراقانوني و يا تفسيرهاي غيرقانوني نبايد صورت بگيرد. در عين حال با روشهاي خشونتآميز تند براندازانه كاملا مخالف هستند و سعي دارند با منطق و استدلال انتقاد كنند و در مقابل روشهاي اصلاحي خود را ارايه دهند.
وي با بيان اينكه " اصلاحطلبان در انتخابات مجلس هشتم نيز مطابق گفتمان اصلاحطلبي عمل كردند" ادامه داد: زماني كه اصلاحطلبان وارد عرصه سياسي شدند، عليرغم آنكه با مشكلات زيادي به خصوص در بررسي صلاحيتها مواجه شدند، اما به هر حال به اين دليل كه منطق اصلاحات مسالمتآميز و در چارچوب قانون است، در انتخابات حضور پيدا كردند و خواهند كرد.
رييس كميته سياسي شوراي هماهنگي جبهه اصلاحات در ادامه با بيان اينكه " حضور اصلاحطلبان در انتخابات به معناي تاييد برخي عملكردهاي فراقانوني نيست" گفت: اصلاحطلبان بايد از فضاهاي حداقلي براي حضور استفاده كنند؛ چراكه در نظامي مانند نظام جمهوري اسلامي ايران آنچه دلسوزان و بزرگان همواره بر آن تاكيد داشته و دارند، عدالت است كه تنها در مسايل اقتصادي خلاصه نميشود، بلكه در عرصههاي سياسي و اجتماعي جايگاه بسيار گستردهاي دارد و عدم تبعيض در ايجاد امكان رقابت يكي از مصاديق بارز عدالت است. متاسفانه برخي جناحها، گروهها و احزاب داراي امكان رقابت نابرابر هستند.
سليماني ابراز عقيده كرد: اصلاحطلبان همچنين معتقدند مردم ما آگاه هستند و دوران حضور اصلاحطلبان را در حاكميت با دوران عدم حضورشان چه در دولت و چه در مجلس با عملكرد حاكميت يكدست در مسايل معيشتي و نيز مسائل سياسي و فرهنگي مقايسه ميكنند و همين عوامل ميتواند به بارور شدن انديشه و گستردهتر شدن هرچه بيشتر پايگاه اصلاحطلبان كمك كند؛ لذا به نظر من اصلاحطلبان بايد ارايه گفتمان اصيل خود را ادامه دهند.
وي در عين حال تاكيد كرد: انسان بايد با پيشرفت به تكامل دست پيدا كند. در عرصه اجتماع، انسان بايد خود را به روز كند و متحول شود و چنانچه حضرت امام(ره) دو عامل " زمان و مكان " را در اجتهاد موثر دانستند، توجه به اين دو عنصر در مقتضيات و شرايط روز جامعه در هر دوره ضروري است. در واقع اولويتها بايد جابهجا شوند اما نه به آن معنا كه اولويتهاي ديگر حذف گردند. مثالا اگر اولويت امروز جامعه معيشت و مشكلات اقتصادي مردم است، پرداختن به اقتصاد بدون در نظر گرفتن ركن اساسي جمهوريت يعني مردم سالاري و دموكراسي كار را عقيم خواهد گذاشت؛ اگر اقتصاد به شرايط مطلوبي برسد، اما جامعه نتواند در سرنوشت و اقتصاد خود با شيوه اي دموكراتيك نقش داشته باشد، باز هم جامعه به سمت و سويي خواهد رفت كه عدالت در آن قرباني ميشود و منافع افراد يا طبقات خاصي را تامين ميكند و اين با جمهوريت و دموكراسي كه مدنظر حضرت امام بود منافات دارد.
وي اضافه كرد: به نظر من كشور ما در هيچ برههاي تا اين اندازه نياز به حضور مردم نداشته است. كاهش مشاركت در انتخابات به ويژه در شهرهاي تهران بزرگ كه قلبهاي تپنده كشور محسوب ميشوند، زنگ خطر خواهد بود و به وجهه دموكراتيك كشور آسيب ميزند. حضور مردم بر اساس برنامه و گفتمان و تفكري كه پشتوانه دارد يكي از پايههاي دموكراسي محسوب ميشود و اصلاحطلبان اساس تغيير اولويت در برنامهها و گفتمان خود را نياز و حقوق مردم قرار ميدهند.
اين عضو شوراي مركزي جبهه مشاركت با بيان اينكه " توجه به قانون اساسي و حركت در چارچوب آن مشخصترين مرزبندي اصلاحطلبان با نيروهاي اپوزيسيون نظام است" خاطرنشان كرد: اصلاحطلبان معتقد به حركت مسالمتآميز هستند. در حالي كه اپوزيسيونها اين حركت را به عنوان يك روش هميشگي نميدانند. اصلاحطلبان سعي دارند با ديپلماسي تفكر و نقد همراه با استدلال و منطق پيش بروند، هرچندكه گاهي انتقاداتشان گزنده باشد، اما همواره به كليات نظام و رهبري و مجموعه نهادهاي رسمي اعتقاد دارند و اگر مثلا به شوراي نگهبان انتقاد مي كنند و در واقع عملكرد آنها را مورد نقد قرار ميدهند تا بتوانند حاكميت را پاسخگو كنند، اين امر به معناي تشكيل يك اپوزيسيون برنداز نيست.
وي در ادامه با بيان اينكه "جريان اصلاحطلبي همواره از تفكر امام پاسداري كرده است" تصريح كرد: نزديكي تفكر و گفتمان اصلاحطلبي به خط امام و نيز حضور برخي از اعضاي اين جبهه در شورايي كه تحت عنوان شوراي هماهنگي نيروهاي خط امام در عين التزام آنها به هر دو مقوله جمهوريت و اسلاميت، ثابت ميكند كه چه جرياني حركت بارز در جهت حفظ و توسعه خط امام(ره) را در پيش گرفت؛ آيا جرياني كه حكومت اسلامي را به جاي جمهوري اسلامي شعار خود قرار داد و راي مردم را ـ كه امام از آنها به عنوان ولي نعمت نام ميبردند ـ زينتي دانست يا جرياني كه مطابق گفتمان امام به جمهوري اسلامي نه يك كلمه كم و نه يك كلمه بيش، معتقد است و بازباني متناسب با شرايط صحبت و سعي ميكنند گفتمان خشونت را خصوصا در عرصه بينالملل به گفتمان رحماني تبديل كند. در دولت آقاي خاتمي گفتماني كه در برابر قضاياي كوي دانشگاه و قتلهاي زنجيرهيي ايستاد، غير از گفتمان امام(ره) نبود. ما فكر ميكنيم امام از اين حركت اصلاحطلبان راضي بود.
